வசந்தா கவிதை

 https://vettaigalhinna.blogspot.com/2025/04/blog-post_579.html

இயற்கையன்னை ஏற்றிவைத்த 

எழில் சிற்பியே!

இன்பத்தினை வழங்கிவைத்த 

வளமார்ந்த வள்ளலே!

காவினுள் சுற்றி வட்டமிடும் 

வண்டெல்லாம்

என் மனமெனும் மஞ்சத்தில் 

மங்காத மாயவனே!

உன்நினைவில் என்நெஞ்சம் 

எஞ்ஞான்றும் வாடுதம்மா!

உள்ளத்தில் உள்ளுந்தோறும் 

உவகை பெருகுதம்மா!

அன்புக்குப் பொருள்கூறி 

அறிவைப் புகட்டி

எக்கலையும் சிறப்புறவே 

பயின்று புகழுடன்

திசையெட்டும் உன்புகழ் 

பரவ இந்த ஏழை

மனம் அங்கனமே உன் 

அடி நீழலில் என்றென்றும்

அடிமையாகி என்மீது 

அன்புமழை நீங்காது பொழியவே! 

அதுவே நான்விரும்பும் 

வாழ்க்கை இன்பம்!

அதற்கென அரசனின் 

மனநிலையறிய

அடியவளும் விரும்பி 

இன்று முழுமையாக பெறவே

மது அருந்திய வண்டானேன்

மயங்கியே நிற்கிறேன்!

மன்னவனின் அன்பு நிழலில்!

வசந்தா பாபாராஜ்

அருமை அண்ணியாரே!

       அக உணர்வுதனைத் திறந்து வழங்கிய தென்றல் கவிதைக்கு வாழ்த்துகள்!

      வணக்கம்

செ.வ.இராமாநுசம்

Translated for 

Mr.Rajkumar jothi:

Oh beautiful statue of Nature!

Happy rendered rich philanthropist!

Buds surrounded Bees in my bed like mind my unfaded hero!

My mind always withering in your memory!

Whenever I think happiness grows

Telling the meaning of love

Inculcate the intelligence

Any art becomes best

Learn with fame

Your fame in all directions

To spread this poor being

Mind like that your

Shadow always

On this slave !

Rain of love fall without removal

That is what I desire

Life happiness!

For that to know the king

Mindset

I also like that

Today I want to get wholesome

I became nectar drank Bee

Standing staggering

Under the shadow of my beloved!

வசந்தா பாபாராஜ்