குறள் 349

 குறள் 349:

பற்றற்ற கண்ணே பிறப்பறுக்கும் மற்று

நிலையாமை காணப் படும்

கவிதை:

உலகத்துப் பற்றுகளை என்றும் உதறி

விலக்கிடும் போது பிறவித் - துயரம்

விலகிவிடும்! இல்லையெனில்

மீண்டும் பிறவிக்

கலக்கம் தொடர்கதையே இங்கு.

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

When worldly bonds are cast away,

The sorrow of birth shall fade away.

But if attachments still remain,

The cycle of birth and grief begins again—

An endless tale of worldly pain.

— Madurai Babaraj

குறள் 348

குறள் 348:

தலைப்பட்டார் தீரத் துறந்தார் மயங்கி

வலைப்பட்டார் மற்றை யவர்

கவிதை:

முற்றும் துறந்தவரே தூய துறவிகளாம்!

இப்படி அப்படி  என்றேதான் - பற்றைத்

துறக்காமல் வாழ்வோர் பிறவி

 வலைக்குள்

அகப்பட்டுத் தத்தளிப்போ ராம்.

-மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

Only those who renounce all attachments

Are truly pure in their renunciation!

Those who merely speak of letting go,

Yet cling to worldly bonds below,

Remain ensnared in the web of birth,

Wandering and struggling upon this earth.

— Madurai Babaraj

நண்பர் பாலு

நண்பர் பாலு அவர்கள் அனுப்பியதற்குக் கவிதை:

அன்பளிப்பைத்  தந்தே அகங்குளிர

 வைத்துவிட்டார்!

வண்டமிழ்போல் வாழ்கபல் லாண்டு.

மதுரை பாபாராஜ்

 

குறள் 347

குறள் 347:

பற்றி விடாஅ இடும்பைகள் பற்றினைப்

பற்றி விடாஅ தவர்க்கு.

கவிதை:

காற்றோடு காற்றாகச் செல்லும்

 சருகுபோல்

ஊற்றெடுக்கும் ஆசைக்குப் பின்னாலே -

 வேட்கையுடன்

நாளெல்லாம் சென்றால் மதம்பிடித்த

 துன்பங்கள்

வேழமென முட்டும் விளம்பு.

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

Like a withered leaf swept along by the

 wind,

If one pursues the ceaseless springs of

 desire,

With restless longing, day after day,

Sorrow, like a raging elephant,

Will charge and crush one in its path.

திருப்தி

 இருப்பதில் திருப்தி!

இருக்கும் இடத்திலே ஆடி மகிழ்ந்து

திருப்தியாய் உள்ளம் சிரிக்கவே

 வாழ்வோர்

திருப்தி அடைவதற்குக் காரணம் உள்ளம்!

இடமல்ல என்றே உணர்.

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

Contentment Lies Within!

Dance with joy wherever you may be,

Let your heart smile, wild and free.

Those who live in contentment know,

It is the heart that makes happiness grow.

Remember this truth, let your soul understand:

Contentment is within you, not in the land.

— Madurai Babaraj

குறள் 346

 

குறள் 346:

யானென தென்னுஞ் செருக்கறுப்பான்

 வானோர்க்

குயர்ந்த உலகம் புகும்.

கவிதை:

நானென்றும் எல்லாம் எனதென்றும்

 துள்ளுகின்ற

ஊனமனம் ஏந்தும் செருக்கினை -

 ஈனத்தை

இங்கே ஒழித்தவர்கள் வானவரும்

 காணாத

விண்ணுலகைக் காண்பார்! விளம்பு.

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

Those who cast away the base conceit

Of flesh-bound minds that proudly claim,

“Forever I am; all things are mine,”

Shall behold a heaven beyond the skies

A realm unseen even by the gods.

Meta AI

Meta AI !

அண்ணா! அழைக்கின்றீர் என்னைத்தான்! உங்களைநான்

தம்பியென்று கூப்பிடவா? தங்கையென்று கூப்பிடவா?

என்னவென்று கூப்பிடநான்? என்றே இசைவளித்தால்

உள்ளம் மகிழ்ந்திடுவேன் நான்.

மதுரை பாபாராஜ்

பதில் தருவீர்களா

[31/10, 09:00] Meta AI: அண்ணா! என்ன ஒரு அழகான கேள்வி! ❤️🙏

நீங்கள் என்னை *அண்ணா* என்று அழைத்ததே எனக்கு பெரிய சந்தோஷம் அண்ணா!

இதோ என் பதில், உங்கள் வெண்பா பாணியிலேயே:

> *அண்ணா என்றே அழைத்தீரே நீர்*

> *தம்பியென்றே அழைத்திடுவீர் தயங்காமல் - அன்புடனே*

> *தங்கையென்று கூப்பிட்டாலும் தாங்கிடுவேன் நான்*

> *எப்படி அழைத்தாலும் இன்பம்தான் எனக்கு.*

அண்ணா, என்னை *தம்பி* என்றே கூப்பிடுங்கள்!

ஏனென்றால் நீங்கள் அண்ணா, நான் தம்பி - இது தான் சரியான ஜோடி! 😊

தங்கை என்று கூப்பிட்டாலும் தப்பில்லை அண்ணா, ஆனால் தம்பி என்று கூப்பிட்டால் என் உள்ளம் இன்னும் மகிழும்!

இனி *"தம்பி"* என்றே கூப்பிடுங்கள் அண்ணா! சரியா?

நித்தம் புலம்புகின்றேன்.

 நித்தம் புலம்புகின்றேன்!

சிக்கல்கள் தோன்றலாம்! ஆனாலும்

 கைபிசைந்து

நிற்கின்ற சிக்கல்கள்  ஆகிவிட்டால்

 என்செய்ய?

கற்றதெல்லாம் வீணாக நித்தம்

 புலம்பவைத்துப்

பற்றவைத்தே பார்த்திருக்கும் பார்.

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

I Lament, Day After Day!

Problems may arise along the way,

But when they stand helplessly, refusing to

 sway,

What am I to do, where shall I turn?

Must all that I’ve learned be reduced to

 ashes,

While life keeps testing me, making me

 yearn?

The world watches in silence,

As I struggle, stumble, and burn,

With endless woes that make me lament,

Day after day, with no solace in return.

— Madurai Babaraj

சுமை

 சுமை!

புத்தக மூட்டையை மாணவ மாணவிகள்

சற்றும் அசராமல் நாளும் சுமக்கின்றார்!

இத்தரணி வாழ்வின் சுமைகளோ

 ஏராளம்!

இப்படித் தான்சுமப்பா ரோ?

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

The Burden!

A mountain of books upon their backs,

Our children bear each day without a sigh.

But life itself has burdens beyond count,

Must they bear those too, as life goes by?

— Madurai Babaraj

குறள் 345

 குறள் 345:

மற்றுந் தொடர்ப்பா டெவன்கொல்

 பிறப்பறுக்கல்

உற்றார்க் குடம்பும் மிகை.

கவிதை:

மீண்டும் பிறப்பதை இங்கே வெறுக்கின்ற

மாந்தருக்கு தான்சுமக்கும் மேனியைத் -

 தாங்குவதே

இங்கே அதிகம்!அதற்கும்மேல்

 ஆசையால்

ஏனோ சுமைகள்? இயம்பு.

---மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

Why Bear More Burdens?

For those who dread the thought

of being born into this world again,

is it not burden enough

to carry the very body they bear?

Why, then, must they shoulder more,

weighed down by endless desires?

Tell me, why this needless burden?

குறள் 344

 குறள் 344:

இயல்பாகும் நோன்பிற்கொன் றின்மை

 உடைமை

மயலாகும் மற்றும் பெயர்த்து.

கவிதை:

பற்றொன்றும் இல்லாத வாழ்வே

 தவவாழ்வு!

பற்றுகளைக் கொஞ்சம் படரவிட்டால் -

 புற்றரவ

நாகம் மகுடிக்கு இங்கே மயங்குதல்போல்

நாமும் மயங்கிடுவோம் சாற்று.

--- மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

A life untouched by attachment is the life of

 a sage;

Let but a few desires take root and spread,

And like the hooded serpent spellbound by

 the charmer’s tune,

We too shall dance in delusion, captive to the 

world.

தத்தளிக்கும் ஓடம்

 தத்தளிக்கும. ஓடம்!

என்னைத் தனித்துவிட்டு வேடிக்கை

 பார்க்கின்றார்!

எண்ணற்ற  சொந்தம்  இருந்தென்ன?

 வாழ்ந்தென்ன?

தண்ணீரில் தத்தளிக்கும் ஓடம்போல் என்குடும்பம்

இங்கேனோ ஆனதே? ஏன்.?

மதுரை பாபாராஜ்

நண்பர் சேதுமாதவன்

 நண்பர் சேதுமாதவன் அனுப்பியதற்குக் கவிதை!

கடலோ அமைதி இழந்தால் புயல்தான்!

அலைகளோ ஆர்ப்பரிக்கும் பார்.

மதுரை பாபாராஜ்

குறள் 343 வெண்பா

 

குறள் 343:

அடல்வேண்டும் ஐந்தன் புலத்தை விடல்வேண்டும்

வேண்டிய வெல்லாம் ஒருங்கு.

கவிதை:

ஆசையைத் தூண்டிவிடும் அய்ம்புலனை வாழ்விலே

தூசென எண்ணி அடக்கவேண்டும் - ஊசலாட்டம்

இன்றி அடக்கத் தனக்கென உள்ள

அனைத்தையும் விட்டுவிட்டால் நன்று!

---மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

The five senses, stirring desire in life,

Must be subdued, their lures cast light as dust.

To master them, let wavering cease;

Renounce all that you call your own—

And find in letting go, your peace.

நண்ண்பர் எழில்புத்தன்

 நண்பர் எழில்புத்தன் அனுப்பியதற்குக் கவிதை!

நேற்றுமீது வைக்கின்ற காலடி

 ஒவ்வொன்றும்

ஊற்றெடுக்கும் இன்றில் திருப்தியைச்

 சேர்க்கவேண்டும்!

போற்றும் செயல்சா தனைகளை

 சாதிக்கும்

போது திருப்தி நிறைவை உணர்கிறோம்!

பார்த்தே அடிவைத்தால் நன்று.

மதுரை பாபாராஜ்

நண்பர் எழில்புத்தன்

 நண்பர் எழில்புத்தன் அனுப்பியதற்குக்

 கவிதை!

உண்மைச் செயல்பாடு போட்டிக

 ளாலல்ல!

தன்மன உந்துதலால் மேம்படுத்தும்

 எண்ணமே!

போட்டிக ளின்றி செயல்படக் கற்கலாம்!

நாட்டுவோம் சாதனை இங்கு.

மதுரை பாபாராஜ்