இடுக்கண் களைவதே நட்பு!
அழகுப் பறவை இருந்தது!
அழகில் கர்வம் கொண்டது!
அருகில் மற்ற பறவைகள்
வருவதைக் கூட வெறுத்தது!
அழகாய் உள்ள பறவைகளை
மட.டும் நண்பர்கள் ஆக்கியது!
ஒருநாள் காகம் வந்தது
நண்பனாய் ஏற்க கெஞ்சியது!
காக்கா! உந்தன் அழகைப்பார்
எந்தன் அழகை சற்றேபார்!
அழகே இல்லா உன்னைநான்
நண்ப னாக்க முடியாது,!
என்றே சொல்லி விரட்டியது!
காகம் பாவம் வருந்தியது!
ஒருநாள் காட்டில் நோய்த்தொற்று
பரவத் தானே தொடங்கியது
அழகுப் பறவை நோயாலே
அழகை இழந்து வாடியது.
அழகிய நண்பர் எல்லோரும்
கொஞ்சம் கூட உதவவில்லை!
அழகுப் பறவை கெஞ்சியது
விலகிச் சென்று பறந்துவிட்டார்!
காகம் இதனைப் பார்த்தது
பறந்து வந்தே உதவியது
அல்லும் பகலும் கவனித்தே
அழகுப் பறவையைக் காத்தது!
நோயில் இருந்து மீண்டவுடன்
அழகுப் பறவை காகத்திடம்
காகமே நீதான் என்நண்பன்
உந்தன் நட்பே மெய்யாகும்!
உடலின் அழகு அழகல்ல
மனதின் அழகே அழகாகும்
என்பதை நீதான் உணர்த்திவிட்டாய்!
என்றே சொல்லித் திருந்தியது!
மதுரை பாபாராஜ்
ChatGPT
Friendship That Heals in Hardship
A lovely bird there lived once fair,
So proud it was of beauty rare;
It shunned the rest that fluttered near,
And kept all lesser wings in fear.
It chose as friends the bright, the grand,
The fairest flock in all the land;
One day a crow came drawing nigh,
And begged for friendship, soft and shy.
“O crow! Just look at you, then me—
Can you match such beauty?” said she.
“You have no charm, no grace, no art—
I cannot take you to my heart.”
She drove it off with haughty cry;
The poor crow left with grieving sigh.
Then in the woods a sickness spread,
A shadow dark, a silent dread;
The lovely bird, by illness torn,
Lost all the grace it once had worn.
Her splendid friends all turned away,
Not one remained, not one would stay;
She pleaded, but they would not hear—
They flew away and left her there.
The crow beheld her fragile plight,
And came to help with gentle might;
By day and night it stayed beside,
With patient care, its heart open wide.
When she arose, restored and strong,
She knew her pride had been so wrong:
“O crow, you are my truest friend—
Your love is real, from start to end.
The body’s beauty fades away,
But beauty of heart will ever stay;
You’ve taught me truth I failed to see—
Now I am changed, and truly free.”
[12/04, 08:59] Vovemayavaramban: உள்ளத்தைத் தொட்ட
உன்னதக் கவிதை!
உள்ளம் நெகிழ்ந்து
உண்மை உணர்ந்தது!
உத்தமர் பாபா
உரைப்பார் நாளும்!
உலகோர் அறிய
அரிய கவிதைகள்!
வாழ்த்துகள் கவியே!
🙏🌹இமயவரம்பன்
[12/04, 09:10] Madurai Babaraj:
இமயம் அளித்திருக்கும் வாழ்த்துக்
கவிதை
இமயத்தை விஞ்சுகின்ற வாழ்த்து.
மதுரை பாபாராஜ்
[12/04, 09:05] VOVBALUNATARAJ:
இப்போதெல்லாம் சுயநலமும் வியாபார
சிந்தனைகளும்
நட்பை வெகுதூரம் பின்னுக்கு தள்ளி
விட்டன.
[12/04, 09:08] Madurai Babaraj:
உண்மைதான் பாலு
[12/04, 09:11] VOVBALUNATARAJ:
நட்பு என்று நம்மை நாமே ஏமாற்றிப்
கொண்டால்
பல பாடங்களையும் வலிகளையும்
தரும்எ ன்பது நிஜமே.
[12/04, 09:13] Madurai Babaraj:
மற்றவர்களைப் பற்றிக் கவலை
வேண்டாம். நாம் மனசாட்சியுடன்
இருந்தால் போதும்.
செ.வ.இராமாநுசன்
அருமை ஐயா!
அழகுக்கு அழகு, கெழுதகை நட்பு! என்றே எளிமையாக எடுத்துரைத்தீர். இனிமை, எளிமை, பொருண்மை, பெருமை ஒளிர்கிறது!
வாழ்த்துகள், நல்வளம் பெருகவே!
வெற்றி மீது வெற்றி வந்து தங்களைச் சேரட்டும்!
வணக்கம்
Subramanian Thane Mumbai
நெஞ்சத்தழகே அழகு
