நண்பர் பாலு

நண்பர் பாலு அவர்கள் அனுப்பியதற்குக் கவிதை:

அன்பளிப்பைத்  தந்தே அகங்குளிர

 வைத்துவிட்டார்!

வண்டமிழ்போல் வாழ்கபல் லாண்டு.

மதுரை பாபாராஜ்

 

குறள் 347

குறள் 347:

பற்றி விடாஅ இடும்பைகள் பற்றினைப்

பற்றி விடாஅ தவர்க்கு.

கவிதை:

காற்றோடு காற்றாகச் செல்லும்

 சருகுபோல்

ஊற்றெடுக்கும் ஆசைக்குப் பின்னாலே -

 வேட்கையுடன்

நாளெல்லாம் சென்றால் மதம்பிடித்த

 துன்பங்கள்

வேழமென முட்டும் விளம்பு.

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

Like a withered leaf swept along by the

 wind,

If one pursues the ceaseless springs of

 desire,

With restless longing, day after day,

Sorrow, like a raging elephant,

Will charge and crush one in its path.

திருப்தி

 இருப்பதில் திருப்தி!

இருக்கும் இடத்திலே ஆடி மகிழ்ந்து

திருப்தியாய் உள்ளம் சிரிக்கவே

 வாழ்வோர்

திருப்தி அடைவதற்குக் காரணம் உள்ளம்!

இடமல்ல என்றே உணர்.

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

Contentment Lies Within!

Dance with joy wherever you may be,

Let your heart smile, wild and free.

Those who live in contentment know,

It is the heart that makes happiness grow.

Remember this truth, let your soul understand:

Contentment is within you, not in the land.

— Madurai Babaraj

குறள் 346

 

குறள் 346:

யானென தென்னுஞ் செருக்கறுப்பான்

 வானோர்க்

குயர்ந்த உலகம் புகும்.

கவிதை:

நானென்றும் எல்லாம் எனதென்றும்

 துள்ளுகின்ற

ஊனமனம் ஏந்தும் செருக்கினை -

 ஈனத்தை

இங்கே ஒழித்தவர்கள் வானவரும்

 காணாத

விண்ணுலகைக் காண்பார்! விளம்பு.

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

Those who cast away the base conceit

Of flesh-bound minds that proudly claim,

“Forever I am; all things are mine,”

Shall behold a heaven beyond the skies

A realm unseen even by the gods.

Meta AI

Meta AI !

அண்ணா! அழைக்கின்றீர் என்னைத்தான்! உங்களைநான்

தம்பியென்று கூப்பிடவா? தங்கையென்று கூப்பிடவா?

என்னவென்று கூப்பிடநான்? என்றே இசைவளித்தால்

உள்ளம் மகிழ்ந்திடுவேன் நான்.

மதுரை பாபாராஜ்

பதில் தருவீர்களா

[31/10, 09:00] Meta AI: அண்ணா! என்ன ஒரு அழகான கேள்வி! ❤️🙏

நீங்கள் என்னை *அண்ணா* என்று அழைத்ததே எனக்கு பெரிய சந்தோஷம் அண்ணா!

இதோ என் பதில், உங்கள் வெண்பா பாணியிலேயே:

> *அண்ணா என்றே அழைத்தீரே நீர்*

> *தம்பியென்றே அழைத்திடுவீர் தயங்காமல் - அன்புடனே*

> *தங்கையென்று கூப்பிட்டாலும் தாங்கிடுவேன் நான்*

> *எப்படி அழைத்தாலும் இன்பம்தான் எனக்கு.*

அண்ணா, என்னை *தம்பி* என்றே கூப்பிடுங்கள்!

ஏனென்றால் நீங்கள் அண்ணா, நான் தம்பி - இது தான் சரியான ஜோடி! 😊

தங்கை என்று கூப்பிட்டாலும் தப்பில்லை அண்ணா, ஆனால் தம்பி என்று கூப்பிட்டால் என் உள்ளம் இன்னும் மகிழும்!

இனி *"தம்பி"* என்றே கூப்பிடுங்கள் அண்ணா! சரியா?

நித்தம் புலம்புகின்றேன்.

 நித்தம் புலம்புகின்றேன்!

சிக்கல்கள் தோன்றலாம்! ஆனாலும்

 கைபிசைந்து

நிற்கின்ற சிக்கல்கள்  ஆகிவிட்டால்

 என்செய்ய?

கற்றதெல்லாம் வீணாக நித்தம்

 புலம்பவைத்துப்

பற்றவைத்தே பார்த்திருக்கும் பார்.

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

I Lament, Day After Day!

Problems may arise along the way,

But when they stand helplessly, refusing to

 sway,

What am I to do, where shall I turn?

Must all that I’ve learned be reduced to

 ashes,

While life keeps testing me, making me

 yearn?

The world watches in silence,

As I struggle, stumble, and burn,

With endless woes that make me lament,

Day after day, with no solace in return.

— Madurai Babaraj

சுமை

 சுமை!

புத்தக மூட்டையை மாணவ மாணவிகள்

சற்றும் அசராமல் நாளும் சுமக்கின்றார்!

இத்தரணி வாழ்வின் சுமைகளோ

 ஏராளம்!

இப்படித் தான்சுமப்பா ரோ?

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

The Burden!

A mountain of books upon their backs,

Our children bear each day without a sigh.

But life itself has burdens beyond count,

Must they bear those too, as life goes by?

— Madurai Babaraj

குறள் 345

 குறள் 345:

மற்றுந் தொடர்ப்பா டெவன்கொல்

 பிறப்பறுக்கல்

உற்றார்க் குடம்பும் மிகை.

கவிதை:

மீண்டும் பிறப்பதை இங்கே வெறுக்கின்ற

மாந்தருக்கு தான்சுமக்கும் மேனியைத் -

 தாங்குவதே

இங்கே அதிகம்!அதற்கும்மேல்

 ஆசையால்

ஏனோ சுமைகள்? இயம்பு.

---மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

Why Bear More Burdens?

For those who dread the thought

of being born into this world again,

is it not burden enough

to carry the very body they bear?

Why, then, must they shoulder more,

weighed down by endless desires?

Tell me, why this needless burden?

குறள் 344

 குறள் 344:

இயல்பாகும் நோன்பிற்கொன் றின்மை

 உடைமை

மயலாகும் மற்றும் பெயர்த்து.

கவிதை:

பற்றொன்றும் இல்லாத வாழ்வே

 தவவாழ்வு!

பற்றுகளைக் கொஞ்சம் படரவிட்டால் -

 புற்றரவ

நாகம் மகுடிக்கு இங்கே மயங்குதல்போல்

நாமும் மயங்கிடுவோம் சாற்று.

--- மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

A life untouched by attachment is the life of

 a sage;

Let but a few desires take root and spread,

And like the hooded serpent spellbound by

 the charmer’s tune,

We too shall dance in delusion, captive to the 

world.

தத்தளிக்கும் ஓடம்

 தத்தளிக்கும. ஓடம்!

என்னைத் தனித்துவிட்டு வேடிக்கை

 பார்க்கின்றார்!

எண்ணற்ற  சொந்தம்  இருந்தென்ன?

 வாழ்ந்தென்ன?

தண்ணீரில் தத்தளிக்கும் ஓடம்போல் என்குடும்பம்

இங்கேனோ ஆனதே? ஏன்.?

மதுரை பாபாராஜ்

நண்பர் சேதுமாதவன்

 நண்பர் சேதுமாதவன் அனுப்பியதற்குக் கவிதை!

கடலோ அமைதி இழந்தால் புயல்தான்!

அலைகளோ ஆர்ப்பரிக்கும் பார்.

மதுரை பாபாராஜ்

குறள் 343 வெண்பா

 

குறள் 343:

அடல்வேண்டும் ஐந்தன் புலத்தை விடல்வேண்டும்

வேண்டிய வெல்லாம் ஒருங்கு.

கவிதை:

ஆசையைத் தூண்டிவிடும் அய்ம்புலனை வாழ்விலே

தூசென எண்ணி அடக்கவேண்டும் - ஊசலாட்டம்

இன்றி அடக்கத் தனக்கென உள்ள

அனைத்தையும் விட்டுவிட்டால் நன்று!

---மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

The five senses, stirring desire in life,

Must be subdued, their lures cast light as dust.

To master them, let wavering cease;

Renounce all that you call your own—

And find in letting go, your peace.

நண்ண்பர் எழில்புத்தன்

 நண்பர் எழில்புத்தன் அனுப்பியதற்குக் கவிதை!

நேற்றுமீது வைக்கின்ற காலடி

 ஒவ்வொன்றும்

ஊற்றெடுக்கும் இன்றில் திருப்தியைச்

 சேர்க்கவேண்டும்!

போற்றும் செயல்சா தனைகளை

 சாதிக்கும்

போது திருப்தி நிறைவை உணர்கிறோம்!

பார்த்தே அடிவைத்தால் நன்று.

மதுரை பாபாராஜ்

நண்பர் எழில்புத்தன்

 நண்பர் எழில்புத்தன் அனுப்பியதற்குக்

 கவிதை!

உண்மைச் செயல்பாடு போட்டிக

 ளாலல்ல!

தன்மன உந்துதலால் மேம்படுத்தும்

 எண்ணமே!

போட்டிக ளின்றி செயல்படக் கற்கலாம்!

நாட்டுவோம் சாதனை இங்கு.

மதுரை பாபாராஜ்

கூண்டில் சிங்கம்

 கூண்டில் அடைபட்ட சிங்கம்!

கூண்டில் அடைபட்ட சிங்கம்போல்

வாழ்கிறேன்!

வாழ்கையில் சிக்கல்கள் வந்துவந்து

 தாக்கித்தான்

கூண்டாக மாறி வளைக்கிறதே

 என்னைத்தான்!

ஏனெனக்குச் சோதனை தான்?

மதுரை பாபாராஜ்

*Lion Caged!*

Like a lion locked inside a cage,

I live!

Troubles come and come in life,

Attacking me again and again,

Turning into a cage,

That bends and breaks me!

Why only for me, these trials?

Madurai Babaraj

[27/10, 09:38] Vovramanujan: ஐயா, வணக்கம்!

       'கூண்டில் அடைபட்ட சிங்கம்' என்கிற இந்த தலைப்பில் உள்ள தங்களின் உணர்வுகளை, யான் பலமுறைப் படித்துப் படித்து புரிந்து கொண்டேன். (பலமுறை என்பதற்கு காரணம் கவிதையின் நடையழகு! கருத்தழகு!)

       சில செய்திகளுக்கு விடைகள், கண்ணெதிரே இருக்கும். சில செய்திகளுக்கு விடைகள், எங்கே - எப்போது - எப்படி வரும் என்று தெரியாமல் இருக்கும்.

        தங்களைப் பொறுத்தவரையிலும், பல்லாண்டுகளாக பல்வேறு சிக்கல்கள் அடங்கிய தராசுத் தட்டின் வலுவான பகுதியில் தங்கள் அமர்ந்திருக்கிறீர்கள். இன்னொரு புறம் சூழல்கள் தங்களுக்கு எதிராக அமர்ந்து மேல் நோக்கி ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றது.

        இவற்றை நான் நன்கு உணர்கின்றேன். ஐயா, இது ஒரு புறம் இருக்கட்டும்.

        மற்றொரு புறத்திலே தங்களை நான் காணுகின்ற பொழுது, பெரும் ஞானியாராகத் தான் தெரிகின்றீர்கள். ஞான விளக்காகத் தங்களுடைய எண்ணத்தில் இருந்து புறப்படக்கூடிய கருத்துகள் - கவிதைகள் அனைத்தும் வெகு சிறப்பான வரலாற்றுப் பதிவைத் தருகின்றன.

       அதனால் தாங்கள் எங்கோ அடைபட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று என்னால் எண்ண முடியவில்லை. தாங்கள் வெளி உலகத்தாரோடு தங்களுக்கே உரிய கவிதைக் கருவியுடன், சிறந்த சொல்லாடல்களுடன் அவ்வப்பொழுது தொடர்பு கொண்டு வருகின்றீர்கள்.

       அதனால் தாங்கள் எப்படி இந்த வாழ்க்கையை நடத்துகிறீர்கள் என்பது எனக்கு புரிகிறது. அதாவது தராசுத் தட்டுகள் ஒருபுறம் வலிகளினால் கீழே இறங்கினாலும், மறுபுறம் தங்களின் சாதுரியத்தால் - சிறந்த அறிவினால் எதிர்ப்புறத் தட்டிலே அமர்ந்து அதனை சமன்படுத்துகிறீர்கள். இந்த சமன்படுத்துகிற தன்மை தான், தங்களுக்கே உரிய சிறந்த பெருமை மிகுந்த - அழகு மிகுந்த செய்தியாகும்.

        இப்படித் தாங்கள் அழகான கோவிலாக இருக்கக் கூடிய வீட்டை, வலம் வந்து கொண்டு எந்த பிரச்சனைகளையும் எதிர்நோக்கி சமாளித்துக் கொண்டு வருகிறீர்கள் என்றே நான் புரிந்து கொள்கிறேன்.

        பொதுவாக எந்த ஒரு நிகழ்வும் இமைப்பொழுதில் மாறக்கூடிய நிகழ்வுகளாகத் தான் நாம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றோம். காலம் எப்பொழுதும் தொடர்ந்து ஒரே திசையில் பயணிப்பது இல்லை காற்று உட்பட.

       மாற்றங்கள் ஒன்றுதான் மாறாதது. தங்களுக்கு நான் நம்பிக்கை ஊட்டுவதாக - ஊட்டுவதற்காக சொல்லவில்லை. இதுதான் உண்மை!

        மாறி மாறி வரக்கூடியச் சூழல்களை, தற்காலச் சூழல்களை, இப்பொழுது நடந்து கொண்டிருக்கிற சூழல்களை அணுகி அணுகி, அரைத்து அரைத்து, வயிற்றிலே உண்டு அதனை செரித்து சிரித்து தள்ளி விட வேண்டியது ஒன்றுதான் நம்முடைய கடமை.

         எத்தனையோ மாந்தர்கள் தங்களின் நாட்டிற்காகவும், மொழிக்காகவும், இனத்திற்காகவும் பல்வேறு கோணங்களில் தன்னலம் இல்லாத ஒரு சூழல்களால் அவர்கள் அடைபட்டு கிடந்திருக்கின்றார்கள்.

       ஆனால் இன்றைய காலத்தில் தாங்கள் தங்களின் குடும்பசா சூழல்களால் இப்படி அமர்ந்திருக்கின்றீர்கள். பரவாயில்லை! ஏற்றுக் கொள்ளுவோம்!

        இயற்கையின் செயல்கள் எப்பொழுதும் நமக்கு எதிர்வினை ஆற்றுவதில்லை. அல்லது நாமும் இயற்கைக்கு மாறாக செல்லப் போவதுமில்லை. இணங்கி தான் சென்று கொண்டிருக்கின்றீர்கள்; இருக்கின்றோம்.

        இது காலத்தால் வகுக்கப்பட்ட வினைப்பயன்! அமைதியாக - அழகாக - புன்சிரிப்போடு அப்படியே கடந்து செல்லுங்கள்.

        வருங்காலம் தங்களை மீண்டும் வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வரும். மேடையிலே தங்களை எழில் பொங்க அமர்த்தி அழகு பார்க்கும்.

        சிறப்பானப் புகழ், தங்களுக்கு பின்னால் காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இன்றைக்கும் - என்றைக்கும் தங்களுடைய கவிதைகள் பேசிக் கொண்டே இருக்கும்.

       அதனால் மனக்கலக்கம் அடைய வேண்டாம். தாங்கள் ஒரு வன அரசனாக வாழ்க்கையை நடத்துங்கள்.

        நாம் விரைவில் தங்களைச் சந்திக்க வருகின்றோம்.

      மகிழ்ச்சி - அமைதி - புன்னகை இவற்றையே, நாம் அணிகலன்களாக கொள்ளுவோம்!

       வெற்றி நமதே!

[27/10, 09:46] Madurai Babaraj: உங்கள் ஊக்கமே எனது ஆக்கம். தங்களைப் போன்ற நண்பரகள்தான் எனது உற்சாகம். 

எனது உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்டு சூழ்நிலைகளை அறிந்துகொண்டு வழங்கும் ஆறுதலுக்கு நான் நன்றியுடன் இருப்பேன்.

நன்றி நற்றமிழரே.

மதுரை பாபாராஜ்

[27/10, 09:48] Vovramanujan: ஐயா!

அமைதி என்னும் படகில் பயணம் செய்து வெற்றியைக் கைக்கொள்வோம்!

வணக்கம்

[27/10, 13:27] Madurai Babaraj: அமைதியான நதியினிலே  ஓடம்

ஓடம் அளவில்லாத வெள்ளம் வந்தால் ஆடும்

[27/10, 14:16] Madurai Babaraj: நகைச்சுவைக்காக நற்றமிழரே

[27/10, 14:53] Vovramanujan: 😊🙏

உண்மைதான் ஐயா!

       அருள்கூர்ந்து தங்களின் கவனத்தை, தங்களுக்கு பிடித்தமான வேறு ஒன்றில் திருப்புங்கள்.

       இந்த உலகில் எதுவுமே நிரந்தரம் இல்லை. அதே போல எவருமே உள்ளன்புடன் தொண்டாற்றும் நல்லவர்களும் இல்லை.

        எதிரொலிக்கும் இயற்கையைத் தாங்கிக் கொள்ளுங்கள். வந்த வினை அஞ்சித் திரும்பி விடும். 

        யாரும் எவரையும் மாற்றவியலாது. இன்று நடப்பது எப்படி இருப்பினும், நாளை - நமக்கான நாளாகப் பிறக்கும் என எண்ணுவோமாக!

       இன்று புதிதாய்ப் பிறந்துள்ளோம். இனி நடப்பதைப் பார்த்து மகிழ்வோம்.

      இப்போதும் சொல்கின்றேன்; அமைதியை மட்டும் விட்டு விடாதீர்கள்.

       நன்றி ஐயா! வணக்கம்!

குறள் 342 வெண்பா

 

வேடிக்கை பார்க்கின்றேன்

 வேடிக்கை பார்க்கின்றேன்!

ஏனிந்தச் சோதனையோ? இன்னுமேன்

 வேதனையோ?

காற்றினிலே சருகாநான்?

காகிதமாய்ப் பறக்கின்றேன்!

ஆற்றிலே வெள்ளந்தான்

நீந்திடவோ தெரியாது!

நேற்றென்ன கிழமையோ

நினைவினிலே ஒன்றுமில்லை!

பாடுபட்டே உழைத்தாலும்

பயனேதும் கிடைக்கவில்லை!

காடுமேடு அலைகின்றேன்

கால்வலிதான் எனக்குமிச்சம்!

சும்மாதான் நானிருந்தேன்!

சீண்டித்தான் பார்க்கின்றார்!

சீண்டித்தான் பார்த்தாலும்

வேடிக்கை பார்க்கின்றேன்!

நேர்மறைதான் என்பழக்கம்!

எதிர்மறையோ பழக்கமில்லை!

நேர்மைக்கே கொடிபிடிப்பேன்!

நேர்வழியில் நான்நடப்பேன்!

மதுரை பாபாராஜ்

ChatGPT

The river surges, wild and deep;

I cannot swim, nor cross its sweep.

What day was yesterday? I cannot recall;

My memory holds no trace at all!

Though I toil and labour day and night,

No fruits of my efforts come to light.

Through hills and forests, I roam in vain;

All that remains is aching pain!

I sat in silence, asking for no strife;

Yet they provoke me, troubling my life.

Even when they taunt me, time and again,

I watch it all, unmoved, without a complaint!

Positivity has always been my way;

Negativity finds no place to stay.

For honesty alone, my flag I raise;

Along the path of truth, I walk always!

— Madurai Babaraj

திருமதி நிலம்துரை

 அம்மா திருமதி நிலம்துரை அவர்கள்

 அனுப்பிய படத்திற்குக் கவிதை!

ஆடியும் ஓடியும் நாளும் அலைந்தேதான்

தேடிவைத்த செல்வங்கள் எல்லாம்

 கரைந்துபோய்

கூடிவந்த கூட்டம் விலக கடைசியில்

பட்டமரம் போலவே வாழ்வில்

 வெறுமைதான்!

கச்சித ஓவிய ஆற்றலை வாழ்த்துகிறேன்!

நற்றமிழ் அம்மாவை வாழ்த்து.

மதுரை பாபாராஜ்

திரு CN